.:Menu:.
  • Strona główna
  • FORUM TATTOO
  • WZORY I GALERIA
  • Historia tatuażu
  • Jak po co i dlaczego?
  • Przed i po
  • Szkoła amerykańska
  • Szkoła japońska
  • Czym jest tribal?
  • Ciało jako obiekt operacji artystycznej
  • Book - Tatuaż po polsku
  • Oko Demona
  • Wzory na CD
  • Maszynki do tatuażu
  • Akcesoria - tatoo Supply
  • Spis wszystkich tekstów
  • Wyniki ostatnich sond
  • Kontakt

  • Polityka prywatnosci

  • .:Polecamy:.
    Alarmy Kamery Gryfów Mirsk Lwówek Lubań

    wzory tatuażu

    cieniowanie włosów, ćwiczenia na wyrzeźbienie ciała, maseczki naturalne

    .:Na forum:.
    Uczulenie na tatuaż.
    dodano:
    8-11-2009
    odpowiedzi: 1
    jakie ślady..?
    dodano:
    26-11-2007
    odpowiedzi: 1
    studio
    dodano:
    18-7-2004
    odpowiedzi: 0
    10 dni po
    dodano:
    20-8-2011
    odpowiedzi: 5
    nowa strona tattoo z poradami itd.........
    dodano:
    19-3-2004
    odpowiedzi: 1
    .:Linki:.

    .: Ciało jako obiekt operacji artystycznej. :.

    Jakub Ciężki e-mail
    Ciało jako obiekt operacji artystycznej

    Spis tresci: Tatuaż jako zjawisko, Historia tatuażu, Tematyka i symbolika, Społeczna percepcja tatuażu w Polsce, Wobec Sztuki, Bibliografia, Spis fotografii.

    TATUAŻ JAKO ZJAWISKO

    Pojęcie tatuażu

    Tatuaż jest to wytatuowany na skórze rysunek, tatuowanie zaś, jak pisze W. Kopaliński w "Słowniku wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych" z 1990 roku, to "wykonywanie trwałych rysunków na skórze żywych ludzi przez jej nakłuwanie i wprowadzanie farby".[1]

    Termin tatuaż pochodzi z języka polinezyjskiego, gdzie w dialekcie tahitańskim tatau oznacza malowidło, znak, zaś jak pisze A. Jelski, "da się etymologicznie wyprowadzić od rdzenia ta, co oznacza bić albo ryć. Jako pierwszy pojęcie to wprowadził James Cook[2] opisując swoją wyprawę dookoła świata w książce "A voyage towards the South Pole and round the world". Relacja ta opublikowana została w Londynie w 1773 roku i znaleźć w niej można słowo tattow.[3] Publikacja ta stanowi punkt zwrotny, jeżeli chodzi o określanie zjawiska, które aż do końca XVIII wieku funkcjonowało w Europie pod innymi nazwami, często związanymi z "żargonem różnych środowisk społecznych" lub "utożsamiającymi [tatuaż] z innymi technikami bezpośredniego zdobienia i znaczenia ciała ludzkiego".[4] Przez wieki istniały różnorodne określenia tego rodzaju sztuki: w starożytnej literaturze rzymskiej znaleźć można nazwy signum lub stigma, w  luterańskiej Biblii z 1534 roku odnajdujemy słowo stygmat, znany osiemnastowieczny awanturnik Casanova opatruje ją mianem grafizmu, Victor Hugo zaś w "Nędznikach" nazywa ją piętnem. Do momentu rozpowszechnienia się wprowadzonego przez Cooka terminu tatuaż,  na terenie Europy funkcjonowały również takie określenia, jak: wyryty rysunek czy francuskie pojęcie piquage, natomiast osoby, które nosiły na sobie ten specyficzny rysunek nazywano umalowanymi bądź wypunktowanymi.[5]

    Początkowo w nazewnictwie stosowano rozróżnienie: tatuażem określano techniki przypominające te wykonywane na Tahiti, moko oznaczało tatuaż nowozelandzkich Maorysów, zaś tiki rysunek noszony przez ludy wywodzące się z Markizów. Stopniowo jednak pojęcie tatuaż zastąpiło wszelkie inne jego odmiany. W 1856 roku znaleźć je już można w belgijskim "Słowniku Medycyny" P. Nystena, a w roku 1873 w "Wielkim Słowniku Języka Francuskiego" E. Littre. Do języka polskiego trafiło jako fonetyczny zapis francuskiego tatouage, i już pod koniec XIX wieku stosowane było między innymi przez L. Krzywickiego i J. S. Kubarę.[6]

    Zjawisko tatuażu

    Tatuaż uznawany jest przez wielu za dzieło sztuki, którego specyfikę wyznacza fakt, że jego miejsce nie znajduje się w muzeum bądź galerii, zaś wykonywany jest na bardzo nietypowym materiale, jakim jest ludzka skóra.[7] Mimo, że w naszej zachodniej cywilizacji istniał on przez stulecia, dopiero od lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku można o nim mówić jako o zjawisku na szerszą skalę związanym ze zmianami społeczno-kulturowymi. Jak twierdzi A. Jelski, "na dziejach tatuażu można w niektórych wypadkach doskonale prześledzić szersze prawidłowości historyczno-kulturowej zmienności zarówno stylów artystycznych, gustów estetycznych, upodobań kosmetycznych, sposobów traktowania ludzkiego ciała, jak i symboliki międzyludzkiej komunikacji".[8]

    Obok specyficznej kultury tatuażu wyrosłej w środowiskach przestępczych i więziennych, gdzie rysunki na ciele pełnią funkcję komunikatów zrozumiałych tylko dla wąskiej grupy wtajemniczonych, istnieje również odrębna filozofia związana z tym zjawiskiem, oparta na tezie sformułowanej przez T. Gautiera: "Człowiek odczuwa w sposób instynktowny, że dekoracja wyznacza nieprzekraczalną linię podziału między nim a zwierzęciem; gdy więc nie może już bardziej zdobić haftami strojów - upiększa nimi swoje ciało."[9]

    Na przestrzeni wieków ukształtowały się różnorakie cele i funkcje zdobienia lub oznaczania własnego ciała tatuażem: określał on przynależność do grupy zawodowej, religijnej, przestępczej lub plemiennej, wyznaczał stosunki pokrewieństwa, pozycję społeczną, akcentował prestiż, upamiętniał bohaterskie czyny. Stosowano go także w celu napiętnowania więźniów, niewolników, przestępców kryminalnych. Współcześnie funkcje tatuażu dotyczyć mogą aspektów religijnych, kosmetycznych, erotycznych, kontestatorskich, może być on także materialnym dowodem przejścia różnego rodzaju obrzędów inicjacyjnych.


    Spis tresci: Tatuaż jako zjawisko, Historia tatuażu, Tematyka i symbolika, Społeczna percepcja tatuażu w Polsce, Wobec Sztuki, Bibliografia, Spis fotografii.


    [1] W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęcycznych, Warszawa 1990.

    [2] James Cook (1728-1779), angielski żeglarz, odkrywca, kartograf i astronom. Organizator i kierownik trzech wypraw dookoła świata (1768-1780). W trakcie pierwszej (1768-1771) zdobył wyspy Towarzystwa, spenetrował obszary Melanezji i Nowej Zelandii, dotarł do wybrzeży Australii (1779), przepłynął też cieśninę Torresa (Wielka encyklopiedia multimedialna onet.pl wiem, http://wiem.onet.pl/wiem/00b18c.html, 1996, data wejścia na stronę: 14.04.2003).

    [3] A. Jelski, Tatuaż, Wydawnictwo Alfa, Warszawa 1993,s.24

    [4] Ibidem, s. 24.

    [5] A. Jelski, Tatuaż, op.cit, s.25

    [6] Ibidem.

    [7] A. Michnowicz, Trochę historii, Studio Tatuażu Artystycznego A. Michnowicz, http://www.miki.hg.pl/historiatat.php, 2001 (data wejścia na stronę: 14.04.2003).

    [8] A. Jelski, Tatuaż, op.cit., s. 27.

    [9] T. Gautier, Histoire de Romantisme, za: A. Jelski,Tatuaż,  op.cit, s. 5.

    Wszystkie materialy z tej strony moga byc kopiowane TYLKO za zgoda i wiedza autora.